وی افزود: پس از ورودم به ایران، نخستین مقصد من زیارت امام رضا(ع) بود. دلم برای حرم رضوی تنگ شده بود و احساس می‌کردم باید از آنجا آغاز کنم. پس از زیارت، به تبریز زادگاه عزیزم آمدم تا در امر خداپسندانه آزادی زندانیان سهیم شوم.

رسول تقی‌پور، مدیر ستاد دیه استان آذربایجان شرقی نیز اظهار کرد: در سال‌های اخیر، موارد متعددی از مشارکت ایرانیان مقیم خارج از کشور در آزادی زندانیان غیرعمد گزارش شده است. خیرانی از کشورهای نروژ، آلمان، ترکیه، اسپانیا، ایتالیا و لندن با عشق به میهن و حس نوع‌دوستی، در این مسیر گام برداشته‌اند تا یاری‌رسان هم‌وطنانی باشند که به دلایلی غیرعمد گرفتار حبس شده‌اند.

وی افزود: این اقدام‌ ارزشمند، جلوه‌ای از پیوند عاطفی ایرانیان خارج از کشور با سرزمین مادری و نشانه‌ای روشن از استمرار فرهنگ همدلی و انسان‌دوستی در میان ایرانیان سراسر جهان است.

همچنین در اقدامی انسان‌دوستانه و سرشار از مهر، یک بانوی نیکوکار تبریزی مقیم ایتالیا، هم‌زمان با نخستین سالگرد درگذشت مادربزرگش، با مشارکت خانواده خود زمینه آزادی دو زندانی غیرعمد را فراهم کرد.

این دانشجوی تبریزی که پیش‌تر نیز در جشن‌های گلریزان تبریز حضور داشته است، با هماهنگی پدر و مادر خود در ایران، مبلغی را به این امر خداپسندانه اختصاص داد و اعلام کرد:

«کلمه زندانی برای هر انسانی بار سنگینی دارد، به‌ویژه وقتی بدانی مادری در پشت میله‌ها چشم‌انتظار آزادی است. در سالگرد مادربزرگ عزیزم خواستم به‌جای هزینه‌های معمول، سهمی از محبت و مهربانی او را به دیگران هدیه کنم و دو زندانی غیرعمد را آزاد سازم.»

وی با اشاره به شور و صمیمیت حاکم بر جشن‌های گلریزان افزود: «در زمان حضورم در ایران، بارها در این جشن‌ها شرکت کرده‌ام و هر بار شور و شوق خیران برای یاری هم‌وطنان در بند، مرا تحت تأثیر قرار داده است. باور دارم که با همدلی و گذشت، می‌توان لبخند را به چهره خانواده‌های بسیاری بازگرداند.»

این اقدام نیک، بازتاب گسترده‌ای در میان جامعه خیرین تبریز داشته و یاد و نام مادربزرگ این دانشجوی نیک‌اندیش را در دل‌ها ماندگار کرده است.